Lista dowodów do PIP - co dołączyć

Do wniosku PIP dołącz podsumowanie albo list od GP, listy ze szpitala i od specjalistów z ostatnich 2 lat, aktualną listę leków, raporty od terapeuty zajęciowego (occupational therapy), notatki zespołu zdrowia psychicznego, własny dziennik z 1-2 tygodni oraz oświadczenie kogoś, kto Ci na co dzień pomaga. Wysyłaj wyłącznie kopie, nigdy oryginałów. Poniżej znajdziesz pełną listę z wyjaśnieniem, co każdy z tych dokumentów pokazuje i jak go zdobyć.

Dla Polaków w UK dowody mają szczególne znaczenie. Wielu z nas leczyło się przez lata w Polsce i wciąż ma stamtąd dokumentację. Dobra wiadomość: DWP przyjmuje dowody z Polski, trzeba je tylko przetłumaczyć na angielski u tłumacza przysięgłego. Jeszcze lepsza: najmocniej i tak działają świeże dokumenty od brytyjskiego GP i od specjalistów NHS.

Podstawowe dowody

1. List od GP - poproś GP o list, który potwierdzi diagnozy, aktualne leki i to, jak choroba zmienia codzienne funkcjonowanie. Powiedz wprost, co ma się w tym liście znaleźć. Część przychodni bierze za taki list pieniądze (zwykle £20-50), ale to się opłaca. Jeśli GP listu nie napisze, złóż Subject Access Request (bezpłatny na mocy GDPR) i weź pełną dokumentację medyczną.

2. Listy od konsultanta lub specjalisty - listy od reumatologa, psychiatry, neurologa, kardiologa czy innego specjalisty ważą najwięcej. Poproś, żeby opisali wpływ choroby na funkcjonowanie, a nie samą diagnozę.

3. Lista leków - pełny wydruk aktualnych recept z przychodni albo z apteki. Widać po nim, jak poważna jest choroba i z jakimi skutkami ubocznymi żyjesz na co dzień.

4. Oświadczenie osoby, która Ci pomaga - pisemne oświadczenie kogoś, kto zna Cię dobrze (partner, rodzina, opiekun, znajomy) i opisze codzienną pomoc. To bardzo często najmocniejszy dowód w całym pakiecie, bo pokazuje prawdziwe życie, a nie tylko fakty medyczne.

Dodatkowe dowody

• Raporty terapeuty zajęciowego - sprzęt pomocniczy i przeróbki w mieszkaniu
• Raporty fizjoterapeuty - ćwiczenia, ograniczenia, poruszanie się
• Listy od specjalistów zdrowia psychicznego - CPN (pielęgniarka psychiatryczna środowiskowa), psycholog, terapeuta
• Hospital discharge summaries (karty wypisowe ze szpitala) - po niedawnym pobycie na oddziale
• Zapisy z A&E - jeśli trafiasz tam z powodu choroby
• Raporty od social workera - jeśli Twoją sprawą zajmuje się social services
• Zdjęcia - zmiany, które widać: rany, opuchlizna (z datą)
• Dziennik - codzienny zapis objawów, trudności i pomocy, której potrzebujesz

Po czym poznać mocny dowód

Dobry dowód opisuje WPŁYW NA FUNKCJONOWANIE, a nie samą diagnozę. "Pacjent ma fibromialgię" nic nie daje. "Pacjent ma fibromialgię, która powoduje przewlekły, rozlany ból, zmęczenie i zaburzenia koncentracji. Codziennie potrzebuje pomocy przy gotowaniu, myciu i ubieraniu się. Przez ból i zmęczenie nie przejdzie więcej niż 30 metrów bez odpoczynku" działa.

Kiedy wysłać dowody

Najlepiej wyślij dowody RAZEM z formularzem PIP2. Możesz też dosłać je później, pocztą na adres z formularza, z numerem National Insurance na każdej stronie. Do Tribunal nowe dowody dosyłasz nawet na 7 dni przed rozprawą.

O co konkretnie prosić GP

Ogólnikowy list od GP to zmarnowana szansa. Prosząc o list, poproś, żeby GP odniósł się do każdego z tych punktów tam, gdzie ma to znaczenie:

• Potwierdzone diagnozy z datami i aktualnym planem leczenia
• Aktualne leki z dawkami i znanymi skutkami ubocznymi (senność, mgła poznawcza, mdłości, przybieranie na wadze)
• Od kiedy chorujesz i jakie jest rokowanie
• Wpływ na codzienne czynności - gotowanie, mycie, ubieranie się, poruszanie się, kontakt z ludźmi, finanse. Poproś o to angielskim zwrotem "functional impact", bo lekarze go znają
• Reliability criteria - czy wykonujesz te czynności bezpiecznie, w akceptowalnym standardzie, powtarzalnie i w rozsądnym czasie
• Zmienność objawów - czy choroba się waha, jak często wracają zaostrzenia i jak wtedy wyglądasz
• Skierowania do specjalistów, te wystawione i te, na które czekasz
• Czy choroba zagraża Twojemu bezpieczeństwu, kiedy zostajesz sam (upadki, napady, myśli samobójcze, zaniedbywanie siebie)

Jeśli GP mówi, że wypełni tylko standardowy formularz, poproś dodatkowo o osobny list. Gotowy druk jest krótki i szablonowy, a list napisany pod Twoją sprawę, mówiący o wpływie choroby na funkcjonowanie, waży przy MR i w Tribunal nieporównanie więcej.

Co Tribunal ceni najbardziej

Z decyzji Tribunal (HMCTS) wynika, że najbardziej liczą się:

1. Listy od specjalisty z ostatnich 12 miesięcy. Zwłaszcza reumatologia, neurologia, poradnia leczenia bólu, psychiatria i kardiologia.
2. Hospital discharge summaries z pobytów związanych z chorobą. Udokumentowanego ciężkiego zdarzenia nikt nie podważy.
3. Wieloletnie zapisy z przychodni pokazujące pewien wzorzec: częste wizyty, coraz mocniejsze leki, powtarzające się prośby o pomoc.
4. Care plans (plany opieki) od social services, community mental health team albo opieki paliatywnej. Sam fakt, że plan istnieje, dowodzi, że oceniła Cię już inna instytucja.
5. Raporty terapeuty zajęciowego opisujące sprzęt i przeróbki w mieszkaniu. To twardy dowód, że czegoś naprawdę potrzebujesz.
6. Dziennik bólu lub objawów prowadzony przez 2-4 tygodnie. Datuj każdy wpis. Tribunal ufa zapisom robionym na bieżąco.
7. Oświadczenia opiekunów i rodziny z konkretnymi przykładami i częstotliwością. Podpisane i z datą.

Błędy, których lepiej nie popełniać

• Wysyłasz same diagnozy, bez opisu wpływu na codzienność. Taki list DWP praktycznie pomija.
• Same stare papiery. Listy sprzed ponad 2 lat ważą mniej, chyba że choroba jest stabilna i przewlekła. Dołóż do nich cokolwiek z ostatnich 12 miesięcy.
• Wysyłasz oryginały. Wysyłaj wyłącznie kopie, bo oryginały giną w poczcie DWP.
• Brak numeru NI na każdej stronie. Dokument bez numeru NI łatwo przepada.
• Nie zostawiasz kopii dla siebie. Skopiuj wszystko przed wysłaniem, bo te same papiery przydadzą Ci się przy MR i w Tribunal.
• Wysyłasz dowody za późno. Te, które dotrą po decyzji, już jej nie zmienią i przydadzą się dopiero przy MR albo w Tribunal.

Osobna sprawa: dokumenty z Polski

Najczęściej zadawane pytania