Panika na PIP assessment - 8 rzeczy, ktore ida nie tak i co robic

Co się dzieje: assessor prosi "proszę opowiedzieć o typowym dniu", a w głowie robi się pusto. Dysocjacja, zamrożenie, słowa, które godzinę temu jeszcze były, nagle znikają. Wydukasz cokolwiek. Assessor pisze "claimant was able to answer questions clearly and without delay", bo tej pustki w Twojej głowie zwyczajnie nie widzi.

Co zrobić: notatki są dozwolone, więc z nich skorzystaj. Przed assessmentem spisz na jednej kartce, jak wyglądają Twoje najgorsze dni przy każdej z 12 aktywności, i weź ją ze sobą. Kiedy się zatniesz, po prostu czytaj. Powiedz na głos: "przez lęk się zacinam, przeczytam z notatek". To jedno zdanie robi dwie rzeczy naraz: daje Ci prawo do zaglądania w kartkę i mówi assessorowi, że zacinanie się jest objawem, który ma zapisać. Co wpisać w takie podsumowanie, tłumaczy nasz poradnik o formularzu PIP2.

Co się dzieje: assessor zaczyna od "jak się dziś czujesz?" i włącza się trzydzieści lat grzecznościowego treningu. "Dziękuję, dobrze." Assessor zapisuje to dosłownie. Od tej chwili każda próba opisania poważnych trudności walczy pod górkę z Twoim własnym pierwszym zdaniem.

Co zrobić: przećwicz inne otwarcie w domu. Na głos. Kilka razy. Choćby tak: "nie radzę sobie, lęk daje mi się we znaki codziennie, dlatego tu jestem". Powtórz to jeszcze w autobusie albo w samochodzie po drodze. Gdy assessor rzuci powitanie, masz gotowy inny odruch. Nie zaczynaj od "wszystko dobrze". Szczerość nie jest tu niegrzecznością, tylko dowodem.

Co się dzieje: wiele osób z lękiem płacze na assessmencie. Część assessorów zapisuje to wiernie. Inni napiszą "claimant became briefly tearful but composed themselves quickly", a to w oczach decydenta wygląda już tylko na drobiazg.

Co zrobić: nie przepraszaj i nie powstrzymuj łez. Płacz przy opowiadaniu o najgorszych dniach to nie porażka, tylko dowód ogromnego cierpienia psychicznego. Dokładnie tak brzmi descriptor d w Activity 9 (overwhelming psychological distress), wart do 8 punktów. Powiedz "to mi się zdarza zawsze, gdy muszę mówić o swojej chorobie", żeby assessor nie zbył tego słowem "chwilowe". Descriptory tłumaczy nasz poradnik o Activity 9.

Co się dzieje: budzisz się o czwartej nad ranem. Nie możesz nic przełknąć. Docierasz roztrzęsiony, spocony, z zawrotami głowy i spóźniony. Albo gorzej - zawracasz w połowie drogi i nie docierasz wcale. A jeśli się nie zjawisz i nikogo nie uprzedzisz, DWP może zamknąć wniosek.

Co zrobić: gdy tylko wiesz, że się spóźnisz albo nie dojedziesz, zadzwoń do DWP pod numer z listu z terminem. Zwykle można raz przełożyć wizytę bez konsekwencji, jeśli podasz powód. Jeszcze tego samego dnia udokumentuj atak paniki: napisz do GP, poproś partnera albo przyjaciela o krótką notatkę świadka, wpisz to do dziennika objawów. Na przełożonej wizycie wspomnij, że poprzedni termin przepadł przez lęk przed podróżą. Ten szczegół należy też do Activity 11 (Planowanie i odbywanie podróży).

Co się dzieje: PIP patrzy na to, co potrafisz przez większość czasu, czyli ponad 50% dni w ciągu 12 miesięcy. Jeśli assessment wypadnie w dniu, w którym akurat funkcjonujesz, assessor widzi, że sobie radzisz, i rozciąga to na całe Twoje życie. Gorzej: może napisać "presented well" i pozwolić, żeby to jedno zdanie odpowiadało za cały Twój stan zdrowia.

Co zrobić: zacznij od zdania, które ustawia całą rozmowę: "dziś nie jest dla mnie typowy dzień, większość dni wygląda dużo gorzej". Potem opisz konkretnie ostatni zły dzień: o której wstałeś, czego nie dałeś rady zrobić, kto musiał pomóc. Powołaj się na reliability test z nazwy i przypomnij, że przepisy wymagają wykonania czynności bezpiecznie, w akceptowalnym standardzie, powtarzalnie i w rozsądnym czasie. To nie jest atak na assessora, tylko powołanie się na prawo.

Co się dzieje: przy tak zwanym wysokofunkcjonującym lęku cały assessment wygląda z zewnątrz spokojnie, bo maskowanie włącza się samo. Patrzysz w oczy, choć nic z tego nie czujesz. Odpowiadasz na pytania, których tak naprawdę nie przetwarzasz. Uśmiechasz się, bo tak reagujesz pod presją. Assessor zapisuje "normal eye contact, normal speech, normal presentation" i cała ta niewidoczna praca obraca się przeciwko Tobie.

Co zrobić: nazwij maskowanie na głos. Powiedz "właśnie teraz maskuję, zawsze tak mam w nieznanych sytuacjach, a potem leżę dwa dni i jutro nie wyjdę z domu". Jeśli podejrzewasz u siebie autyzm, ADHD albo PTSD obok lęku, powiedz i o tym. To, ile kosztuje Cię dochodzenie do siebie po maskowaniu, jest częścią niepełnosprawności, a nie osobną sprawą. Jak to opisać na formularzu, tłumaczy nasz poradnik o PIP przy lęku.

Co się dzieje: "ale kanapkę to pani zrobi, prawda?" Układ nerwowy czyta takie pytanie jako prośbę o potwierdzenie. Mówisz "tak", żeby skrócić nieprzyjemną chwilę. Assessor pisze "claimant confirmed able to prepare food" i punkty w Activity 1 właśnie przepadły.

Co zrobić: zwolnij rozmowę. Napij się wody. Sięgnij po sformułowanie "not reliably". Na przykład: "w dobry dzień zrobię kanapkę, owszem, ale nie niezawodnie, nie w większości dni i nie bezpiecznie, kiedy dopada mnie panika; w zły dzień nie otworzę nawet lodówki". A jeśli czujesz, że "tak" ciśnie się na usta, zanim zdążysz pomyśleć, weź oddech i powiedz "chwilę się zastanowię, zanim odpowiem". Masz do tego pełne prawo.

Co się dzieje: assessor notuje wszystko od chwili, gdy wchodzisz do budynku. "Walked unaided 20 metres from car park. Carried own bag. Removed coat without difficulty. Maintained eye contact throughout. Sat for 50 minutes without visible discomfort." Te notatki trafiają do raportu i po cichu podważają wszystko, co napisałeś na formularzu.

Co zrobić: nie odgrywaj niczego w drugą stronę, po prostu mów, jak było. Potrzebowałeś pomocy, żeby dotrzeć - powiedz to. Ktoś Cię przywiózł - powiedz to. Normalnie przejdziesz 10 metrów, a dziś doniosła Cię adrenalina - powiedz "dziś niesie mnie adrenalina, w zwykły dzień tak się nie poruszam". Weź ze sobą kogoś, kto to potwierdzi. A jeśli żeby w ogóle wejść, musiałeś użyć inhalatora albo leku ratunkowego, powiedz o tym głośno. Więcej takich zwrotów znajdziesz w poradniku co mówić na PIP assessment.